XRP Ledger Foundation topluluk yöneticisi Hussein Zangana, XRP Ledger’ın (XRPL) başlangıç dönemine dair yeni detaylar paylaştı. Zangana, XRPL’nin ilk yıllarında Bitcoin istemcisinden alınan bazı yardımcı işlevlerin kullanıldığını, ancak bu kodların zamanla sistemden tamamen çıkarıldığını açıkladı.
XRPL’nin İlk Geliştirilme Süreci
XRPL’nin temelleri 2011 yılında David Schwartz, Jed McCaleb ve Arthur Britto tarafından atıldı. Bu üç mühendis, ödemeler için daha uygun ve sürdürülebilir bir dijital varlık altyapısı oluşturmayı hedefledi. Platformun ilk kod satırı, David Schwartz tarafından 11 Kasım 2011’de yazıldı.
Zangana, XRPL’nin ilk sürümlerinde, Satoshi Nakamoto’nun Bitcoin kaynak kodunda yer alan bazı yardımcı fonksiyonların da bulunduğunu belirtti. Özellikle zaman tutma işlevine dair kodların XRPL’ye taşındığını ve bu süreçte Satoshi’nin bazı yorumlarının da korunduğunu aktardı.
Hussein Zangana, David Schwartz’ın secp256k1 kullanımını Bitcoin ile aynı güvenlik zemininin tercih edilmesiyle açıkladığını vurguladı.
Eski Kodların Temizlenmesi
2014 yılı itibarıyla XRPL’den Satoshi’ye ait özgün kod parçalarının tamamen çıkarıldığı bildirildi. Aralık 2014’te dönemin Ripple mühendislik sorumlusu Nik Bougalis’in, zaman tutma kodunun son bölümünü ve ilgili yorumu sistemden kaldırdığı ifade edildi.
Bu değişikliğin temel nedeni, zamanla işlevsiz hale gelen eski yapıların yerini daha etkili yeni kodların almasıydı.
Bitcoin’den Teknik Miras
Bitcoin’den alınan bazı tasarım tercihleri ise XRPL’de hala kullanımda. Bunlardan ilki, Bitcoin gibi secp256k1 imza eğrisine dayanan güvenlik mimarisi. Bunun yanı sıra, XRPL’nin adres üretim süreci de Bitcoin’den izler taşıyor. Açık anahtarlardan adres üretiminde SHA 256 ve RIPEMD 160 karması kullanılıyor.
XRPL’de bugün de görülen bir diğer ortak unsur, açık anahtarlardan adres üretim yöntemi olarak SHA 256 ile RIPEMD 160 karmasının bir arada kullanılmasıdır.
Zangana’nın paylaştığı ayrıntılar, XRPL’nin başlangıçta Bitcoin’den teknik olarak etkilendiğini, ancak zaman içinde kendi mimarisini oluşturduğunu ve bazı temel tasarım tercihlerinin olduğu gibi kaldığını gözler önüne seriyor.

